Len jest drugim obok bawełny najpopularniejszym włóknem roślinnym. Również był znany już w starożytności, ale jego zasięg występowania jest zdecydowanie większy, ponieważ roślina ta ma mniejsze wymagania klimatyczne. Włókna pozyskuje się z łodyg - proces ten jest długotrwały i skomplikowany, obejmuje wiele etapów. Len uprawiany był i jest w Europie Wschodniej, w basenie Morza Śródziemnego, ale także na Bliskim Wschodzie. Dopóki nie wprowadzono mechanicznej obróbki bawełny, len był z pewnością najpopularniejszym surowcem do produkcji odzieży. Len jest bardzo specyficznym włóknem. Historia i moda sprawiły, że jest zaliczany do surowców ekologicznych i, co zaskakujące, jest traktowany jako wyrób ekskluzywny i elegancki, pomimo swojej siermiężności. Len jest trudny w użytkowaniu. Stosunkowo łatwo się go pierze i jest odporny na wysokie temperatury, ale jest wybitnie trudny w prasowaniu i bardzo szybko się gniecie. Na szczęście, jako jedynemu z surowców, uchodzi mu to na sucho. Len jest również trudno wybarwialny i źle wygląda w ciemnych odcieniach. Główne kolory stosowane w odzieżownictwie to beże i szarości. Kiedyś trudno było uzyskać białą barwę lnu, a tkaniny były grube, dzisiaj możemy cieszyć się bogatą ofertą cienkich i białych wyrobów lnianych. Jest chłodny w dotyku i bardzo przewiewny, dlatego idealnie się wpasował w produkcję letniej odzieży, głównie spodni i koszul, ale również żakietów i marynarek. Len charakteryzuje się również znakomitymi właściwościami higroskopijnymi. Wilgotny - pęcznieje, zatem często jest stosowany w płótnach technicznych, bo uszczelnia się pod wpływem deszczu. Stosuje się go również do produkcji lin i sieci.

Z powrotem do ogólnych informacji o surowcach.