Bawełna jest włóknem wykorzystywanym od bardzo dawna. Prawdopodobnie była znana już 12 tysięcy lat temu w Egipcie, z powodzeniem stosowano ją do produkcji tkanin w Indiach, a także była surowcem wykorzystywanym przez Inków i Azteków. W okresie średniowiecza w Europie bawełna była produktem drogim i ekskluzywnym. Rozpowszechniło ją dopiero zautomatyzowanie procesów przędzenia w XIX wieku. Od tej pory zadomowiła się na dobre i nic nie wskazuje na to, żeby moda na bawełnę kiedykolwiek minęła. Bawełna jest uprawiana w klimacie ciepłym i wilgotnym. Białe włókno otacza nasionka rośliny, tworząc na krzewach liczne białe kępki przypominające z wyglądu watę. Dojrzałe włókno kiedyś zbierano ręcznie, dlatego też uprawa bawełny była bardzo pracochłonna. Na olbrzymich plantacjach w południowych stanach Ameryki Północnej wykorzystywano do zbiorów siłę niewolniczą. Dziś odbywają się one głównie maszynowo.
Bawełna charakteryzuje się ciepłym i miękkim chwytem oraz dobrymi właściwościami higienicznymi. Jest wytrzymała, łatwa w praniu, odporna na wysoką temperaturę i gotowanie. Bawełna dobrze chłonie pot i wodę. Bardzo często łączona jest z włóknami syntetycznymi, np. z poliestrem lub włóknami elastycznymi, w celu poprawienia pewnych właściwości użytkowych.
Aby uzyskać surowiec gotowy do wyrobu tkanin i dzianin odzieżowych, bawełna musi przejść szereg procesów. Czasami poddawana jest merceryzacji - procesowi uszlachetniającemu włókno bawełny, polegającemu na doprowadzeniu do spęcznienia włókien, w wyniku czego ulegają one wyprostowaniu i wygładzeniu. Bawełna uzyskuje połysk i wyjątkowy chwyt. Taki surowiec jest wykorzystywany do produkcji odzieży ekskluzywnej.

Z powrotem do ogólnych informacji o surowcach.